الحلقه 7 من قصه حياة
عمر
بعد اما رويدا خبطتها
العربيه طارت فوق ومحمد شافها مقدرش يتحكم فى اعصابه راح عليها جرى علشان يشوفها
لقى الناس اتلمت عليها راح واخد عربيته وجرى ورا العربيه اللى خبطتها فضل يجرى ورا
العربيه لحد اما وقف قدامها وضرب السواق فى نفس الوقت حياة وميار وهما خارجين من
بوابه الكليه شافوا رويدا وهيا فى الارض والناس ملمومة عليها ووشها غرقان دم ميار
اول اما شافتها كده قعدت تعيط بانهيار وحياة بقت عماله تعيط واتصلت حياة على عمر
وعمر طلب الاسعاف
فى المستشفى الدكاترة
عمالة تجرى بسرعه والممرضات
عمر : بعد اذنك يا دكتور
فى ايه طمنا عليها
الدكتور: حالتها صعبه
اووووووووى ونزفت دم كتير اوى ادعولها
حياة: يارب يارب
خرجت الممرضه من الاوضع
اللى فيها رويدا
الممرضه : هيا محتاجه
نقل دم احنا محتاجين كيس دم هيا فصيله دمها (O) حد هنا فصيله دمه (O)
حياة: لاء احنا مفيش حد
فينا فصيله دمه (O)
فى نفس الوقت يدخل محمد
المستشفى والممرضه واقفة مع حياة وميار وعمر ومحدش بلغ والد رويدا بحاجة لان محدش
لاقى تليفون رويدا معاها ولا اى حد معاهم رقمه وكلهم كانوا مشغولين بويدا ومهتموش
بأى حاجة غيرها
محمد يروح ناحيه
الممرضه: هي الحالة اللى لسه جاية دلوقتى من حادثه الانسة رويدا فين
عمر بيبص باستغراب لميار
ورويدا بتساؤل مين ده
الممرضه: الانسه رويدا
محتاجة نقل دم وهيا فصيله دمها (O)
محمد: انا فصيله دمى (O) ممكن انقلها دم
الممرضه : طب اتفضل
حضرتك معايا من هنا
وراح محمد علشان ينقل دم
منه لرويدا
عمر راح لحياة وهوا عايز
يعرف مين ده
عمر: حياة مين ده؟
حياة: ده محمد مش وقته
يا عمر خالص تعرف مين ده
عمر: ماشى
ميار تعبانة جدا من كتر
قلقها على رويدا فجاة حست بدوخه وفقدت وعيها محمد كان خارج منالاوضه وهوا بيشرب
عصير بعد اما نقل دم شافها وهيا بتقع وحياة وعمر كانوا بيتكلموا مع بعض ومش واخدين
بالهم من ميار ومحمد شافها وهيا بتقع ع الارض
محمد: مياااااااااااااار
عمر وحياة يلاحظوا ان
ميار حصلها اغماء حياة تروح بسرعه ناحيه ميار وتلحقها قبل اما تقع فى الارض ويروح
محمد ينادى للدكتور ويا اخدوا ميار علشان يفوقوها محمد قاعد جنمب اوضه رويدا مستنى
الدكتور يخرج اول لما الدكتور خرج
محمد: ايه يا دكتور طمنى
الدكتور: هي دلوقتى
حالتها مستقرة بس دخلت فى غيبوبه ده طبعا اثر الحادث وعلشان نزفت دم كتير هيا
دلوقتى متعلقلها المحاليل بس هتفضل هنا فى المستشفى لحد اما تفوق من حالتها دى فى
نفس الوقت يخرج دكتور هشام صاحب والدكتور احمد(والد محمد)
دكتور هشام ودكتور احمد
(والد محمد) كانوا اصحاب جدا ومش بيفارقوا بعض
يلاحظ دكتور هشام محمد
يروحله
هشام: ازيك يا ميدو
بتعمل ايه هنا؟
محمد: الحمد لله يا
دكتور انا هنا علشان حالت الانسه رويدا اللى لسه جايه من حادث عربيه خبطتها وكمان
انا مع الانسهميار اللى جالها حاله انهيار وحصلها اغماء
هشام: اه انا لسه خارج
حالا من اوضه الانسه ميار انا اديتها حقنه مهدئة حالتها كانت صعبه اوى بس هيا لما
تفوق هتبقى كويسه
لكن الانسه رويدا بقى
الله يكون فى عونها نزفت دم كتير وفى حالت اغماء بكتيره ممكن تستمر 3 ايام وبعدها
تفوق وتبقى كويسه بس هيا فعلا حالتها كانت صعبه اوى
محمد: طيب شكرا يا دكتور
انك طمنتنى
راح محمد اوضه رويدا
يشوفها لاقاها متعلقلها المحاليل فى ايدها ومغمضه عينها بس كان عمال يتامل فيها
وسرحان بعد اما فاق من سرحانه راح لاوضه ميار شافها نايمه راح قافل الاوضه ونزل
يشترى عصير اشترى عصاير وطلع راح لعمر وحياة
محمد: هوا حضرتك استاذ
عمر ؟
عمر: اه انا عرفت منين
محمد بابتسامه كبيرة:
الانسه رويدا حكتلى عنك قبل الحادث
عمر باستغراب: قالتلك
ايه؟
محمد : قالتلى انها
بتعزك اوى وبتعتبرك اخوها لانك اخو اعز اصحابها فتعتبرك اخوها اللى مامتها وباباها
مجبهوش
عمر بفرحه: طيب هوا مين
حضرتك؟
محمد: دى قصه طويله
اتفضل عصير وانا هقعد افهمك انا ورويدا عرفنا بعض ازاى وميار اختك تعتبر اختى على
فكرة ميار شقيه اوى ولذيذة
عمر: حضرتك بتعاكس اختى
قدامى
محمد: لاء والله ما اقصد
اختك تعتبر اختى بس صفاتها عجبانى لما شوفتها بتعيط مكنتش دى ميار اللى الكل
عارفها ميار الشقيه المتالقه اللى على طول بتهزر بجد كانت حالتها صعبه بس دلوقتى
هيا تمام وكويسه اوى الحمد لله انا اطمنت عليها هيا الدكتور اداها حقنه مهدئة
ونامت لما تصحى هتبقى كويسه
عمر: اه طيب يا سيدى
احكيلى انتا ورويدا عرفتوا بعض ازاى
محمد: حاضر يا استاذ عمر
بس اتفضل عصير وروق دمك كده وهتبفى فل وسيبها على ربنا الانستين بكره يبقوا كويسين
متخافش ثق فى ربنا
عمر وهوا بياخد العصير
وبابتسامه : حاضر يا سيدى هات احكيلى بقى
محمد عرفوا بنفسه وعمر
عرف محمد بنفسه عمر فهم ان محمد اكبر منه بسنه وحس ان ده اخوه بجد لان عمر اول لما
كلم محمد كان مطمنلوا اوى وحبه بسرعه رهيبه وحس انه اعز اصحابه
محمد حكى لعمر كل حاجة
من طقطق لسلامو عليكو عمر فهم كل حاجة وايه طبيعيه علاقة محمد برويدا بس محمد
مقالش لعمر عن شعوره بالحب ناحيه رويدا
بعدها راحت حياة لبيت
رويدا وفهمت حسام (والد رويدا) وسهام (والدة رويدا) كل حاجة وطمنتهم ان بنتهم
دلوقتى كويسة وتمام الحمد لله وراحوا معاها المستشفى فى نفس الوقت فى المستشفى
ميار تخرج من الاوضة محمد وعمر يشوفوها محمد يجرى عليها وعمر وراه
محمد: ميار ايه قومك من
السرير ؟
ميار بابتسامه: عادى
طمنى على رويدا هيا فين ؟
محمد : متخافيش رويدا زى
الفل وصحيت بس طبعا تعبانة من اللى حصل فنامت تانى ووصت عمر عليكى لما عرفت انك
تعبتى صح ياعمر مش ده حصل ؟
ميار: حصل يا عمر؟
عمر بتردد : اا ا ا اه
يا ميرو طبعا حصل دى وصتنى جامد اوى عليكى
ميار بفرحه : الحمد لله
انك كويسه ياروح قلبى يا رويدا طيب انا عايزة اطمن عليها
محمد بسرعه: لاء مينفعش
اصل الدكتور قال هيا محتاجه للراحه التامه ومينفعش اى حد يزعجها خالص مش مهم بقى
دلوقتى خالص
ميار : امممممممم طيب
اوك ميدو شكرا بجد انك خليت بالك منها ومنى
محمد : يا ميار انتوا
اخواتى يالا بقى ادخلى ارتاحى ونامى نووووووووم عميق عارفة لو عملتى كده هجبلك كل
اللى نفسك فيه
ميار:
ههههههههههههههههههههههه انتا بتعاملنى على انى طفله ليه كده ؟
محمد : يالا يا طفله بقى
معاد النوم جه
ميار : بس انا بجد ريلى
همووووووووووووت من الجوع
محمد : 5 دقايق هتلاقى
الاكل جاهز عمر خلى بالك منها معبال ما اجى
ووشوش محمد فى ودن عمر :
اوعى تقولها انها فى غيبوبه قولها انها زى الفل ومتبوظش الدنيا معبال ما اجى ماشى
حافظ على الامور زى ما هيا وهفهمك بعدين
عمر بهمس: ماشى حاضر
وفجاة دخلت سهام وحسام
المستشفى وجايين مرعوبين على بنتهم الوحيدة وجايين بيعيطوا وكانوا هيبوظوا الدنيا
وهيخلوا ميار تفتكر اللى حصل ويجيلها انهيار تانى
و.................................
<3 استنونا والحلقة القادمة من قصة
حياة عمر
..........................................................................
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق